ZLOČINI I NASILJA NE ZASTARIJEVAJU

Početna stranica » Korijeni zločina u vjerskim institucijama » GENOCIDNA IDEOLOGIJA SRPSKE PRAVOSLAVNE CRKVE

GENOCIDNA IDEOLOGIJA SRPSKE PRAVOSLAVNE CRKVE

Izvor: http://drugastranaistorije.in.rs/?p=1354

GENOCIDNA IDEOLOGIJA SRPSKE PRAVOSLAVNE CRKVE

Politika i ideologija SPC zasnovana je na njenim lažnim svecima, a pre svega prvog velikog sveca varvara po imenu Stefan Nemanja – Genocidni.

“Ako su masovna ubistva čudo, onda je Stefan Nemanja – Genocidni svetac.”

Ko je Genocidni svetac koga većina neukih nazivaju „Srpskim“?


Veliki župan Raške Stefan Nemanja, rodonačelnik dinastije Nemanjića, rođen je 1113. ili 1114, tačno se ne zna, postoji teorija da ga je rodila ameba, a umro je 1199. godine. Navršava se 900 i nešto godina od njegovog rođenja i logično bi bilo da tu godišnjicu Srpska crkva urnebesno slavi, kako to samo ona i zna, sa stotinama predavanja, akademija, litija, priredbi, nosanjem koski… Međutim, od toga nema ništa.

Ovaj jubilej prolazi u tišini. Niko u javnosti to i ne spominje, samo iz jednog razloga; Nemanja je rođen kao izbeglica, po nekim našin istraživanjima, najverovatnije na teritoriji današnje Podgorice. Nemanja je kao beba kršten po obredu Rimske crkve, jer u Duklji u to vreme nije bilo pravoslavnih sveštenika. To SPC od njenog neukog stada mora da sakrije. Stado ne sme biti uznemireno činjenicom da im preci nisu bili „pravoslavci“.

Pravoslavlje u Duklji (Zeti) počinje sa Nemanjićima, jer je posle 1054. godine (kada su se podelile Rimska i Carigradska crkva), Duklja potpala pod jurisdikciju Rimske crkve. Nemanja je oko 1185. godine osvojio katoličku Duklju/Zetu i pripojio je svojoj državi.
Srpska crkva, danas zvana Svetosavska crkva, kako je nazivaju sami njeni najviši velikodostojnici, imala je predistoriju tako što je prvi svetac ove crkve – Nemanja, u monaštvu nazvani Simeon, bukvalno istrebio u svojoj državi pripadnike jedne verske zajednice. To je bio klasični prototip onoga što danas moderna terminoligija zove – genocid.

Prvoklasni izvor dokazuje kako se Nemanja obračunao sa bogumilima u Raškoj/Duklji. On ih je totalno fizički istrebio, današnjim rečnikom rečeno, izvršio je genocid nad njima, a isti scenario se dogodio i mnogo kasnije u Srebrenici. To nam predstavlja i dokazuje, niko drugi do njegov sin Stefan Prvovenčani: “Kao nekada prorok Ilija, koji je ustao na bestidne jereje, i on ( Nemanja o.p.) obliči njihovo bezboštvo; jedne spali, a druge različitim kaznama kazni, treće liši zemlje od države svoje a domove njihove i sva njihova imanja sakupivši, razdade ih leproznim i ubogim. A učitelju i načelniku njihovom odreza jezik u grlu njegovom, koje ne ispoveda Hrista, sina Božjeg. I knjige njegove nečastive spali i ovoga izagna, zapretivši da se nikako ne ispoveda ni pominje trikleto ime. I sasvim iskoreni tu prokletu veru, da se ona ne pominje nikako u državi njegovoj (Nemanjinoj o.p.), već da se slavi jedinosušna i nerazdeljiva i životvoreća Trojica: Otac i Sin i Sveti Duh, svagda i sada i u veke vekova, amin.” (Stefan Prvovenčani, Sabrana dela, Srpska književna zadruga, Beograd, 1999, strana 37).

Svaki nasilnik dobije po nosu, pa tako i Nemanja, posle lekcije koju je dobio od cara Manojla, primiri se, i do kraja carevog života nije preduzeo ništa što bi ovog moćnika moglo da naljuti. Međutim, Nemanja je slabije od sebe imao na drugoj strani, u svojoj zemlji. Osim što je braću doveo u red, nateravši ih da priznaju njegovu vrhovnu vlast, odlučio je i da Rašku učini verski jednoobraznom zemljom, tj. isključivo pravoslavnom. Glavni problem na tom putu bili su mu Bogumili.

“Zato je Stefan Nemanja krenuo u veliko istrebljenje (danas bi to nazvali genocid) svih onih Bogumila koji nisu želeli da prihvate pravoslavlje i da se pokrste. Jedni su uspeli da izbegnu u Bosnu, drugi su se pokrstili, a oni najprivrženiji svojoj veri masovno su ubijani, pa su čak i živi spaljivani u ime Hristove crkve i pravoslavlja. Na velikim lomačama spaljivane su i bogumilske knjige (prizori koji će se ponoviti i u vreme Trećeg rajha), tako da istrebljenje (genocid) nije bilo samo fizičko nego i duhovno.” (Milorad Tomanić, Srpska crkva u ratu i ratovi u njoj, Beograd, 2001).

Gotovo identičan scenario, desio se u Bosni u vreme „vladavine“ Ratka Mladića i Radovana Karadžića. Ovaj put su dobro iskorišćeni domaći izdajnici Bosne, da bi se u slučaju neuspeha, SPC prikrila iza medjunacionalnog sukoba na teritoriji jedne države od tri izmišljena naroda, koji kasnije postaju konstitutivni. SPC se primirila, baš kao i njen genocidni svetac, vrebajući novu šansu. Nemanja je radio isto što i takozvane ustaše, ali nekih 750 godina pre ustaša. “Ne podseća li ovo na priču iz NDH. ‘Jedna trećina mora se pokatoličiti, jedna trećina mora napustiti zemlju. jedna trećina mora umreti’!” (Milorad Tomanić, Srpska crkva u ratu i ratovi u njoj, Beograd, 2001).

Stefan Nemanja je bio klasični srednjevekovni vladar koji ničim nije zaslužio da bude proglašen za sveca. U njegovom životu nije bilo ničeg svetog. Tokom celog svog života je ratovao, ubijao ljude, borio se za vlast i za teritorije. Za sveca je proglašen jer je Srpska crkva osnovana kao privatna crkva Nemanjića i da bi se dinastija učvrstila, on je morao biti proglašen za sveca.

Nemanja je proglašen za sveca svega godinu dana posle smrti, nije bilo nikakvog proveravanja njegovog života, nikakva čuda se nisu desila u tih godinu dana. Jednostavno, pao je dogovor unutar vladarske porodice da se svi vladari Nemanjića počnu proglašavati za svece, kako bi se tako učvrstio njihov kult među plemstvom, slugama i drugim „pravoslavcima“ njihove države.

Širenje Nemanjinog kulta je ipak bilo više namera Savina i Stefanova nego što je to bilo stvarno spontano. Ovakav kult mogao je jedino da učvrsti dinastiju Nemanjića i da zahvaljujući tome doprinese unutrašnjoj stabilnosti u državi.

Ali, ne lezi vraže. Niko nije mislio na Nemanjine svete amebe, koje i danas kao „Serpski sveci“, bestijalno izranjaju iz SANU programa uz molitvene liturgije sledbenika Genocidnog sveca u odorama Svetosavske (pravoslavne) crkve.


Komentiraj

Popunite niže tražene podatke ili kliknite na neku od ikona za prijavu:

WordPress.com Logo

Ovaj komentar pišete koristeći vaš WordPress.com račun. Odjava /  Izmijeni )

Google photo

Ovaj komentar pišete koristeći vaš Google račun. Odjava /  Izmijeni )

Twitter picture

Ovaj komentar pišete koristeći vaš Twitter račun. Odjava /  Izmijeni )

Facebook slika

Ovaj komentar pišete koristeći vaš Facebook račun. Odjava /  Izmijeni )

Spajanje na %s

Prevedi ovaj blog

%d blogeri kao ovaj: